400 jaar voor Christus discussieerde men er al over dat klanken van woorden mogelijk een betekenis kunnen hebben. De Griekse filosoof Socrates was destijds van mening dat de relatie tussen de klank en de betekenis van een woord (fonetisch symbolisme) soms per toeval ontstaan was , maar dat er wel een verband is.

De Amerikaanse onderzoekers Lowrey en Shrum hebben in 2007 gekeken of het idee van fonetisch symbolisme van toepassing is voor merknamen. Het bleek dat de betekenis van een woord los staat van de uitspraak en van invloed is voor de beoordeling van een merk. Vóór in de mond gevormde klinkers worden geassocieerd met kleinere en snellere dimensies (Brimley) en achter in de mond gevormde klinkers worden daarentegen geassocieerd met grotere en langzamere dimensies (Bromley). Kan het toeval zijn dat het woord klein in veel talen een vóór in de mond gevormde klinker bevat (Engels: little, Frans: petite, Duits: kleine, Italiaans: piccola en Grieks: mikros).

Een geheel ander aspect is het positieve en negatieve gevoel dat we bij bepaalde klanken kunnen hebben. De u wordt in het Engels vaak gebruikt voor negatief geladen woorden, merknamen voor producten met een positieve aankoopmotivatie zouden dan bij voorkeur geen u klank moeten hebben. De klinker u zou onbewust fonetisch geassocieerd kunnen worden met zuur.

Het feit dat een klank van een merknaam op zichzelf kan communiceren en dat consumenten dat onbewust meewegen in hun oordeel over een merk is een gegeven waar marketeers en naming bureaus hun voordeel mee kunnen doen.